Acıların Bayramı, Savaşların Kazananı Olmaz

Ömrümde hiçbir savaş uçağına el sallamadım!
Hiçbir tankı alkışlamadım!

İnsan hayatını yok etmek için tasarlanmış bir icadı sevemedim.

Savaş üzerinden yapılan kahramanlık politikalarından hep tiksindim.

Çünkü biliyorum!
Hiçbir acının bayramı, hiçbir savaşının kazananı olamaz!

Çocuklarıma da bunu öğreteceğim!

Kinin nasıl korkunç bir duygu olduğunu,
İnsanları sevmenin güzelliğini,

İnsanların acıları üzerinden kutlama yapılması fikrinin acizliğini,

Savaşların anne babaları nasıl evlatsız, kardeşleri garındaşsız ve evlatları öksüz ve yetim bıraktığını,

Savaşların tam da bu yüzden kazananı olmadığını anlatacağım.

Tam da bu yüzden barışa neden ihtiyacı olduklarını,

İlk mermi sesi ile önündeki ilk deliğe saklanan birçok menfaatçinin zafer naralarını değil, mevziden en son ayrılan kahramanların nasıl barış istediğini ve bu ülkede kardeşliği savunmanın güzelliğini anlatacağım…

Diyeceğim ki ve diyorum da;

Bu ülke bölünemeyecek kadar küçük ve birlikte yaşayabilecek kadar büyüktür…

O yüzden bu ülkeyi sevin!

Sevin ki yüreğiniz nefretle değil, sevgiyle dolsun.

Sevin ki aşık olduğunuz bu vatan ve içinde yaşayan tüm insanlar, barış ve sevginin garantisi ile yaşasın…

Yaşasın ki, başka garantilere ihtiyaç kalmasın!