Yurdumuz 1974’ten bu yana tarihin en sıcak yazını yaşıyor.
Ormanlar, köyler yanıyor, evler alevler içinde kalıyor, insanlar yanıyor, ölüyor insanlar, ormandaki tüm canlılar azgın alevler içinde can veriyor.
Masmavi gökyüzünü kara duman kaplıyor, ülke cayır cayır yanıyor!..
Yüreklerimiz yanıyor!..
Fakat iki toplumun yöneticileri?
Onlar kendi dünyalarında…
Kendi bencil, popülist politik hesaplarının peşinde, birbirleriyle boş lâf düellosunda…
Alevler göğe uzanıyor, kuşlar uçamadan kavruluyor… Toprak yeşerecek baharı beklerken, içine gömdüğü tohumla birlikte acı acı, çığlık çığlığa yanıyor…
Fakat iki toplumun yöneticileri? Onlar bölünmüş acılı adamızın üzerinden politik istikbal derdinde!.. Statükonun devamından yana ayrılıkçı politik hesaplar peşinde!..
Gövdesiyle yıllara direnmiş çamlar alevler içinde can veriyor… Kuşların sabahı şarkılarla karşıladığı dallar, yanarak gökyüzüne isli çığlıklarla yükseliyor…
Kuşların şarkıları ise kulakları kanatan çığlıklara dönüşüyor…
Ormanın içinde o güzelim köy evleri, insanların sıcak yuvaları, ekmek tekneleri, yaşam sevinçleri, kıpkızıl bir yangınla yok oluyor…
Ve o evlerle birlikte hatıralar; duvarlara sinmiş kahkahalar, sevgiler, aşklar, sohbetler, dostluklar… Hepsi yangının dumanıyla uçup gidiyor…
Ve insanlar kaçmaya çalışırken arabasının içinde yanıyor, en acı şekilde can veriyor… Acı çığlıklar, alevlerin gürültüsünü aşamıyor…
Fakat iki toplumun yöneticileri?..
Onlar, iki toplumun, ortak vatanın, doğanın, coğrafyanın müşterek çıkarlarını hiçe sayarak, yalnızca kendi iktidarlarını besleyen popülist ve demagojik söylemlerle kamuoyunu manipüle ederek ayrılıkçı politikaları körüklüyor…
Yok yardım istedi, yok istemedi… Yok ret etti, yok ret etmedi… Yok kara ekibi, yok hava ekibi… Yok biz teklif ettik, yok onlar ret etti…
Hayır biz ret etmedik, hava ekibi istedik…
Biz egemen eşit devletiz, biz BM ve AB üyesi tanınmış devletiz, siz sahte devletsiniz… Yerin dibine batsın sizin siyasi rant hesaplarınız!
Ve büyük felaketler karşısında bile her türlü politik engelin ötesine geçemiyor iki toplumun yöneticileri… Politik rant peşinde bencil hesapları uğruna ülkenin yanmasına göz yumuyorlar.
Ve duman gökyüzünü karartırken… Aynı gökyüzü altında yaşayan iki toplumun barış umutlarını ise iki toplumun yöneticileri karatmaya çalışıyor!..
Mesele bunu anlayıp anlamamakta!
Anlarsak barışa doğru adım atarız,
Anlamazsak bölünmeye.
Ve orman yanıyor… ” Ormandaki tüm canlılar can veriyor…
Evler küle dönüyor…
İnsanlar ölüyor.
Ve sanki bu acıya da alışmışız gibi, bir gün daha dönüyor.
Yaşar Ersoy
