Orta Yaş Torpili…
Seçim yasakları kapıya dayanmıştı…
Ama görüyoruz ki, birileri son anda yağmalayabildiği kadar mevkii yağmaladı…
Resmî Gazete artık devletin değil, torpilin defteri gibi. Atamalar, istihdamlar, görevlendirmeler…
Hepsi aynı yüzlere, aynı yaş grubuna, aynı kirli düzenin sadık kullarına.
Şimdi size sesleniyorum: Siz, kırklı yaşlarınıza gelmişsiniz, yıllardır köşenizde beklemişsiniz, sonra da bir partili ağabeyin imzasıyla kamuya kapağı atıyorsunuz.
Hiç mi yüzünüz kızarmıyor?
Hiç mi gençlerin yüzüne bakacak haliniz yok? Siz maaş bordrosuna adınızı yazdırırken, 20’li yaşlarındaki binlerce gencin umutlarını siliyorsunuz. Bunun adı ekmek çalmak değil midir?
Diplomasını elinde gezdiren, iş ilanı görmeyen, sınav bekleyen gençler var. Onlar için bu ülkede kapılar kilitli.
Ama sizin için, sadece siyasi torpiliniz sayesinde, kapılar ardına kadar açık. Sizin vicdanınız nasıl bu haksızlığı hazmediyor? Ya da vicdanınız kaldı mı?
Sizi atayan siyasiler zaten malum: Onların düzeni, torpilden ve yandaş kayırmacılıktan ibaret. Ama asıl utanç sizde.
Çünkü o koltuklara oturduğunuz her gün, gençlerin sırtından geçiniyorsunuz.
Çünkü siz aslında üretemeyen, çalışmayan, sadece “hak etmeden alan” bir yükten ibaretsiniz. Ve bu toplumun sırtına binmiş asalaklardan öte değilsiniz.
Bilin ki bugün imzayla verilen o maaşlar, yarın gençlerin göç bileti olacak. Çünkü onlar bu çarpık düzenin içinde yaşamak istemeyecek.
Ve siz, bir toplumun geleceğini elinden çalan kişiler olarak hatırlanacaksınız.
Kısacası: Siz torpille işe girenler, bir gençten çaldığınız ekmeğin hesabını hiçbir zaman veremeyeceksiniz.
O koltuklarda otursanız bile, bu halkın vicdanında hep yüzü kızarması gereken insanlar olarak kalacaksınız.
