Scooter ve Çocuklar
Son yıllarda teknoloji hayatımızı kolaylaştırırken, farkında olmadan çocuklarımızın gelişimini olumsuz etkileyen yeni alışkanlıkları da beraberinde getiriyor. Bunlardan biri de özellikle son dönemde hızla yayılan scooter kullanımı.
Özellikle kırsalda yaşayan çocuklarımız arasında scooter adeta bir tutkuya dönüştü. Elbette çocukların eğlenmesini, yeni şeyler istemesini ve akranlarıyla aynı heyecanı yaşamasını anlayışla karşılıyorum.
Ancak her hevesin doğru yönetilmesi gerektiğine inanıyorum. Bu nedenle, beni dinleyen ailelere mümkün olduğunca kontrollü kullanım öneriyor, hatta imkan varsa scooter yerine bisiklet tercih etmelerini tavsiye ediyorum.
Mesleğimiz gereği gelişim çağındaki çocuklarla sportif faaliyetlerde sık sık bir araya geliyoruz. Sahada gördüğümüz tablo ise düşündürücü.
Scooteri yoğun kullanan çocukların fiziksel gelişimlerinde belirgin farklılıklar oluşmaya başladı. Koşma, denge kurma, dayanıklılık ve kas gelişimi gibi temel motor becerilerde gerilemeler dikkat çekiyor. Çünkü scooter, bisiklet kadar aktif bir efor gerektirmiyor; çocuk daha az hareket ediyor, daha az enerji harcıyor.
Eskiden çocuklar sokakta saatlerce koşar, top oynar, ip atlardı. Şimdi ise aynı sokaklarda çoğu zaman sadece scooter üzerinde dolaşıyorlar. Gün içerisindeki doğal hareket miktarı her geçen gün azalıyor. Bunun uzun vadede hem fiziksel hem de sosyal gelişim üzerinde olumsuz etkiler oluşturabileceğini unutmamalıyız.
Bir başka önemli konu ise güvenlik.
Dar köy yolları, yaz aylarında artan araç ve yaya trafiğiyle birlikte ciddi riskler taşıyor. Koruyucu ekipman kullanılmadan yüksek hızlara ulaşan scooterlar, hem çocuklar hem de diğer insanlar için tehlike oluşturabiliyor.
Maalesef yaşanacak bir kazanın telafisi çoğu zaman mümkün olmuyor.
Daha da düşündürücü olan ise aileler arasında oluşan görünmez rekabet. Bir çocuğun scooterı varsa, diğerinin de olsun; biri daha yenisini aldıysa diğeri geri kalmasın anlayışı, çocuklarımızı tüketim yarışının içine çekiyor. Oysa çocuklarımızı yarıştırmamız gereken alan bu olmamalı.
Gelin başka konularda yarışalım.
Daha çok kitap okuyan, daha çok spor yapan, doğayı seven, yaşadığı çevreye saygı duyan, büyüklerine hürmet eden, küçüklerini koruyan, ahlaklı, ilkeli ve dürüst çocuklar yetiştirmek için yarışalım. İşte o zaman geleceğe bırakacağımız en değerli miras da bu olacaktır.
Scooter tamamen yasaklansın demiyorum. Her şeyin olduğu gibi bunun da bir ölçüsü olmalı. Belirli saatlerde, güvenli alanlarda, kask ve koruyucu ekipman kullanılarak, aile gözetiminde kullanılabilir. Önemli olan çocuğun hayatının merkezine scooterı değil, hareketi, sporu ve sağlıklı yaşamı koyabilmektir.
Unutmayalım; çocuklarımız hepimizin ortak geleceğidir. Onları sadece bugünün hevesleriyle değil, yarının ihtiyaçlarını düşünerek yetiştirmek zorundayız. Çünkü biz yön vermezsek, sokak çocuklarımızı kendi kurallarına göre yetiştirir.
Güneşin doğduğu yerden herkese selam olsun.
